en BABA günler,başlıyoooor:))))

aslında sinsi sinsi gülümsemeli miyim,yoksa arpacık kumrusu gibi düşünmeli mi?pazartesinin geleceği pazardan çok belli değil.netleşmeyen,içimi garip duygulara sevk eden bir halin başlangıcına hazırlanıyoruz.işe başlıyorum.pazartesi sendromu,bekle ben geliyorum:)

babamız yarından itibaren çoluk çombalak bakım,idare ve komutası görevine hazır ve nazır olacaklar:)anne at work,baba at home:)yazarken bile tuhaf geliyor,yaşarken nasıl olacak cidden merak içerisindeyim.

bütün kış,malum bitmek bilmeyen soğuk ve puslu havalarda evde saatlerce yalnız olmamın hayli bunaltıcı geldiğini yazıp çizmiştim.evden sabahın köründe çıkan eşim akşamları çoğunlukla 7 gibi geliyor ,upuzun saatler minik kızımla geçiyordu.oğlumun öğlenci olması nimet gibi bir şeydi.sabahları birkaç saat dahi olsa çekilmez hale gelen ana-oğul çatışmalarımız,onun okula gidişiyle huzura dönüşüyordu şükür.

şimdi baba zamanı:)iki çocukla başbaşa geçecek günler ,onun haleti ruhiyesini ne kadar ne ölçüde sarsacak tahmin bile edemiyorum."idare edebilecek misin" dediğimde aldığım cevap;"başa gelen çekilir,sonuçta kendi evladımız,niye ağır gelsin ki"şeklinde olmuştu.bakalım bakalım.

yeni yasal düzenleme bize fayda edecek ona seviniyorum.normalde 8-17 olan mesai saatlerim 1,5 saatlik süt iznim sayesinde 8-15.30 şeklinde olacak.evim işe çok da uzak olmadığından bir nevi part-time tadında gideceğiz.ne zamana dek ?ağustos sonuna dek.iyi mi daha ne olsun.

yaklaşık 2 hafta işe gidip gelme planım var.sonrasında 2 hafta yıllık izin .buralardan uzak kalacağım,yazma ,okuma sorunsalı oluşacak büyük ihtimalle.dönüşte özlem gideririz ne yapalım.

izin dönüşü muhteşem bir telefona kavuşacağım.o yavruyu elime alıp dokunmak için sabırsızlanıyorum.yeni cebim sayesinde öyle resimler koyacağım ki bloguma sırf resim görmek için tıklayacaksınız:)şimdilik adı/markası sürpriz olsun.

yeni iş günüme yenilenmiş saçla girizgah yapayım dedim.dip sorunsalına yeni röfleyle çözüm yoluna gittim.saçımın rengi bir ton değil sanki on ton birden açıldı.sevmedim.üstelik 4,5 saat kuaför salonunda kös kös oturmak gibi gayet iç bunaltıcı bir şey de yaşadım.hem kadınların eli yavaştı hem de bin milyon tane gelin başıyla uğraşıyorlardı.gıcık oldum.

mecburen seyri temaşa ettiğim nadide gelin adaylarının hiçbirinin güzellik namına on para etmediğine şaşakaldım.yoksa şu eğlenilecek kadın çok, evlenilecek kadın yok polemiği gerçek mi?nerede döküntü varsa hepsi bu salonda toplanmıştı.oğlumun geleceğinden endişe ettim.ilk kez bir kaynana edası takınarak "eli yüzü güzel bir gelinim olsun Allahım"dedim:)gelin dediğin kaynanadan güzel olur ama haksız mıyım:)

ve oğluşum takdir aldı,5. sınıfa geçti.o gün kızı babası alıp kendi okuluna götürdü.ben de oğlumla bir yarım gün geçirdim.sınıfına beraber gittik.sırasına beraber oturduk.o karne aldı,ben ağladım.niye böyle oluyor.bu çocuk evlenirken de mi ağlak olacağım ben.kendime inanamıyorum.çok mu duygusalım,analık böyle bir şey mi bilemiyorum.oğluma doyamadım o gün.içime sokasım geldi.ayşenin varlığıyla beraber onunla ne az ilgilendiğimi farkettim.gerçi daha p.tesi günü nefret etmeme rağmen yine bir anime filme kung-fu panda 2 ye gitmiştik-meraklısına duyurulur,tam erkek çocuklarına göre ve nispeten kısa ,bol aksiyonlu,baba-oğul ilişkisine değinen bir film yapmışlar- ama eskiye oranla paylaştıklarımızın azaldığını hissettim.ve yine de iki çocuğun arasını uzun tutarak aslında oğluma senelerce bol bol zaman ayırdığımı düşünüp az da olsa vicdanımı rahatlattım.

birkaç hafta sıkıntıyla geçecek besbelli.aklım hep evde olacak.sonrasında tatil iyi gelecek bize.tatil dediysem deniz-kum-güneş değil bizimki eşimin ailesine Sivas'a yolculuk.ilk defa torunlardan biri evlenecek.son sayıma göre -eltimin karnındaki ikiz bebekleri saymazsak-her yaştan 17 adet torun biraraya gelecek:)ve 9 kardeş ve onların eşleri de:))

gırgır ve şamatanın bol olduğu,adeta kreş havasına bürünecek bir ortama gidiyoruz.zor ve yorucu yanları da olsa seviyorum bu ortamı.hiç yaşamadığım hiç görmediğim şeyleri eşimle gördüm ben.tek çocuk olmak  yalnızlaştırıyormuş insanı.ne birilerinin teyzesi olabiliyorsun ne çocuğum birlerine dayı diyebiliyor.şansları diğer taraftan yana açık şükür.6 amca,2 hala.çok çocuk sahibi olmayı öyle isterdim ki.neyse ya olanla yetinip şükretmeli,kafayı sıyırmadan bunları büyütmeli.

bugün babalar günü,emeği geçen tüm babaların günü kutlu olsun,öküz gibi uzaktan bakanların değil:)elif çok hoş bir yazı koymuş yine sayfasına bir okuyuverin derim bugünle ilgili.oraya bir yorum da ben iliştirdim.paylaşıvereyim sizlerle;
"anladım ki iki tip baba var.biri özveride sınır tanımayanlar,diğeri bencillikte tavan yapanlar.çok şükür bizim evde ilk şıktan var:))"

tüm annelerin ikinci şık babalara sahip olabilmesi dileğiyle.

ayşe ezgimin doğum gününden