Ana içeriğe atla

yiyoruz büyüyoruzzz

ayşe ezgi 6. ayını 26 Kasım günü doldurdu.anne sütü tıpkı abisinde fazla fazla yettiği için şirineme de ek besin ihtiyacı hissetmiyoruz.her tür gıdayı ömrü boyunca bulabilecek ama anne sütünü en çok 2 yıl alabilecek oldukları için bebişlerimin karnını mümkün olduğunca kendi sütümle doyurdum böyle de devam edeceğim.

tabi takviye amaçlı,tatları tanıması açısından güzel kızıma ara sıra yeni şeyler yediriyorum.bunlardan birisi de dünkü muz püresiydi.yarım muzu blenderda geçirip çok az su ilavesiyle küçük hanımefendinin beğenisine sundum.bayıldı :)şekil A:)

     hepsini bitiremedi .
muzu daha önce denemiştim.bu ikinci ama tam bir deneme oldu.
akşam olunca bizim yediklerimizi izlerken sanki ister gibi ağız burun oynatıyor.pek acınaklı bir hali oluyor.zaten bunlar bebeğin ek gıdaya hazır olduğunu gösteren tavırlar.yine bir miktar salçasız oldukça sulu kırmızı mercimek çorbası yedirdim ayşeme.onu daha az sevdi.tatsız geldi kesin.ardından hemen bana yapıştı.nasıl olsa garantiniz var tabii küçük boncuğumm.
 

Yorumlar

Yorum Gönder

yaz şekerim ,ellerin dert görmesin:)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gökkuşağı:)

Hani çok sevinir ya insan.sevinci ve şaşkınlığı bir arada olanlarından.hani hiç ummadığı anda ,en tahmin etmedği bir sürpriz çıkıverir ya karşısına.tebessümün alası mutluluğun tarif edilmez tadıyla keyifle ve şaşkınlıkla "bunu anlatmam lazım,bunu herkesin duyması lazım" naralarıyla sarılır ya insan klavye başına:) o gün bugün işte bana.iyi ki blog yazıyorum iyi ki bir dolu blogçu arkadaş edinmişim dediğim zamanların zirvesindeyim.işte şu hatun beni benden alan bulutların üstüne çıkaran.adı Ayşen. bir vakit önce şöyle bir yazı yazdı hatun.içim gitti ne yalan söyleyeyim.bir kaç dolandım market filan yok bulamadım:(sonrasında unuttum gitti tabi. ah be ayşen .ben unuttum ama sen unutmamışsın ya.bir kaç gün önce "sana ufak bir şey yollamak istiyorum adresini yazar mısın" dediğinde aklımın ucundan bile geçmemişti.hatta şaka mı yapıyor acaba diye de düşünmedim de değil hani. sonrasında olan biten aşağıda .bir insanın uzaktan da olsa sevilebileceğini dahası de...

Evlilikte Huzur:)

"Arkadaşları, yeni evli gence, bir çay sohbetinde: “Sen evleneli neredeyse bir sene oldu,  ama maşallah sizin evden çıt çıkmıyor, siz hiç tartışmaz mısınız?” diye sorarlar. “Hayır” diye cevaplar yeni evli genç ve ilave eder: “Akşam işten geldiğimde, kapı açılınca  hanıma şöyle bir bakarım. Eğer hanım, eteğinin ucunu belinde topladıysa bilirim ki hanımın  günü iyi geç ......memiş ve havası yerinde değil. Hiç ekmek, yemek sormadan usulca  mutfağa süzülür, aceleyle birkaç lokma atıştırır ve ortalıktan toz olurum. Olur ya bazen de  benim asabım bozuk olur. O zaman fesin püskülünü her zamankinin aksine soldan sarkıtırım.  O da bunu görür, asabi olduğumu anlar ve hiç sesini çıkarmaz, hemen yemeğimi, çayımı  hazır eder. Etrafımda pervane gibi döner. Bu nedenle biz hiç kavga etmeyiz.” Dinleyenlerden biri: “Peki birader, kapı açıldı, yenge eteğin ucunu belinde toplamış, sen de  fesin püskülünü soldan sarkıtmışsın. İki taraf da as...

ben diyorum ki...

12.12.12 uğurlu mu bereketli mi bilmem ona buna inanmam tek inandığım içimdeki enerji bok gibiysem allame olsa başıma çekemem bugün günlerden "hep aynı be bacım" sitare günlük telaşından bir yerlerini bile kaşıyamıyor gayrı ola ki çoluk çocuğa karışmamışsanız  darlanmadan kulak verin bana önce bi doyun hayata ha doyulmaz aslında  topraktır eni sonu gel gör ki insanız ya ,açız ya,yetmez ya hiçbir şey siz biraz yaşayın sıkıldım deme lüksünüz olur sonra geçin analık babalık rollerine caaaaart kabakağaat nasıl da ahkam keserim ama kzıım minnak kuşum hastaydı bronşiolit belası ne yattığımızı ne yediğimizi ne konuştuğumuzu bildik hayat zaten öğğğğ modunda gelirken bana karesini küpünü yaşadım desem yeridir şükür düzeldi  derken  besbeter oldu  en zor iş çocuğun hastalığıyla sınanmakmış ya sabır deyip duruyoruz karı koca sonumuz da hayrola er kişime bir tutkun bir düşman hallerim sürmekte pek tabi can çıkmayınca huy çıkmı...