Ana içeriğe atla

Beceriksiz Anne-Becerikli Anne

bugün arkadaştaydım.ikizleri var . iki yaşında iki minik oğlan.şirin mi şirin tatlı mı tatlılar.sevmelere doyulmaz cinsinden .


hatunu şaşkınlık ve gıptayla seyredurdum.dana kadar oğlum var ,ikincisine mastır yapıyorum sözde.oy anamm arkadaş neredeyse doktora tezi verecek çocuk yetiştirme konusunda.

efenim ev yoğurdu yedirtiyormuş kesinkes.(bebekken vermiştim ben  en son)  .her bir sebzeyi buharında pişirip muhakkak surette günlük çorba biçiminde sunuyormuş.düşündüm hatıralarımı zorladım cıks bulamadım günlük çorba yapıp yapmadığımı.yapmışımdır da ısrarla değil.yani muhakkak süper beslenmeli evladım diyerek değildi en azından.sonracıma bu minik oğlanların her şeyi muntazam saatiyleymiş.o mevzuda da yerin dibine girdim tabi."misal şimdi siz geldiniz diye ben bunların uykusundan feragat edemem asla "dedi.her gün saat 1 de öğle uykuları varmış.3 e dek süren.otomatiğe bağlamışlar gibi şak diye uyudu sıpalar.ve hiç naz maz etmeden uykudan kalkarkalkmaz yemeklerini yediler.ulaaannn dedim kendi kendime üç paralık ana olsan hadi ufağı boşver 9 yaşındakine hükmün geçerdi .nerdeee....
peki dedim akşam gezmeleriniz,gündüz sokağa çıkmalarınız nasılll???

akşam nereye gidilirse gidilsin saat 9.30 oldu mu hemen eve dönüş yoluna geçiyorlarmış.iyi de saat 8 de gittiğin yer olur ,o vakit napıyosun
dedim.
"asla değiştirmiyorum rutinimi "dedi."çünkü bu çocuklar her gece 10 dedi mi yataklarında olurlar,sabah 6 oldu mu gözlerini açarlar.onlar bu düzene alışık ,bozamam asla "diyerek ekledi.

vay beyaa dedim .helal kızım sana.ben kendimi ana bilirdim.yanında sıfırdan eksilere düşüşteyim dedim bastı kahkahayı.düzen adamı olduğundan ,plansız iş yapmaktan nefret ettiğinden filan bahsetti devamında.bir sıkıntı,bir yeis kapladı içimi.

allah ikiz vermiş ama dedim dağına göre.tembel olmayacaksın anneysen,yan gelip yatma hayalleri kurmayacaksın.blog senin neyine.kır dizini koy kurallarını mum gibi yap çocuğunu.yat-kalk-ye-uyu-yat-kalk-ye-uyu .askeri düzen:)

bu mudur?
budur kardeşim...

Yorumlar

  1. herkesin doğrusu kendine ama bu kadar saatli kurallı olmak pek de ii değil esneklik lazım hayatta canım,çok da salmadan...
    misal :)ev yoğurduna bende devam ediyorum ama dışarda da babymix veriyorum.
    çok saatli kurallı bi bildiğim var. -benzetmek gibi olmasın tabi- kızı şuan içe kapanık fazlasıyla...
    oğlanlara bayıldım birbirinden farklı çok şekerler... :)
    sevgiler

    YanıtlaSil
  2. Ah be arkadaşım ha seeen, ha beeen.. biz yapamayız böyl, birgün yapsak had bilemedin 2 gün, 3. de illa ki tırlatırız. yapsak da pek bir iğreti durur üstümüzde.. onun için ne biz onları anlarız ne de onlar bizleri.. bana göre deil saatli maarif takvimi:) öperim

    YanıtlaSil
  3. arkadasin yorumlari okumaz insallah :) Bu nee yaa! Kisla da mi bu cocuklar. Valla hayatta bu sekilde buyutemem cocugumu, yeme icme konusunda tamm da sonucta benimkiside hayat beyaa! Cocuk uyuyacak diye hayatim copluk olcak :)) Olmazz ben bollee bi anne olamam :)

    YanıtlaSil
  4. ece ve annesi ;esneklik tam beni anlatan kelime.saat-kural asla ve kata dayanamadığım şeyler:)
    delişim;biz bu yüzden çatlağız işte.millet planla götürünce akıl sağlığını zorlamıyor.çocuklar manyak olsun ben olacağıma diyor.biz işi bilmiyoz bilmiyozzzzz:)
    tazecik;okumaz.haberi bile olmaz.kesinlikle katılıyorum sana.ben bu hayata bir daha gelemem ki.ya yaşadığımın tadını çıkarıcam ya da ot gibi yaşıycam.olmazz ben de böle bi anne olamam:)

    YanıtlaSil
  5. Aman kıskandım çamur atayım. Çocukları yapı olarak uygundur. ben aylarca aynı saatte uyutmak için çabaladım. Bildiği saatte uyudu kızım...

    YanıtlaSil
  6. ne kadınlar var, maşşallahhh....arkadaşım çocuk bunlar...izole bir ortamda, cam fanusta büyütmeye gerek yok o kadar da..tamam günlük çorbayı bebeklerken hepimiz yapmışızdır ama herşeyin de bir sınırı olmalı bana göre...ha yapabilene bravo ama ben o kadar yapamıyorum. hele benimkileri akşam yatırana kadar canımız çıkıyor eşimle...

    Çok merak ettim bu arkadaş seyahate gittiklerinde ne yapıyor ikizlerin düzenini peki?

    YanıtlaSil
  7. annelili ;ben de kıskandım ne yalan söyliyim.ben 9 senedir düzen kuramıyorum,oğlum kendisi söyledi artık "anne ben zor çocuğum uğraşıp durma benimle" diye:)
    neşelihaller;aynen öyle cam bir fanustalar.evin salonunu bile 3 ya da 4 kez görmüşler.biz girince onlar da geldi.çok şaşırdı minikler:)seyahat mi ,yok öyle bir şey hayatlarında:)

    YanıtlaSil
  8. evin salonuna mı şaşırdılar, ahh ya kıyamam öyle cocuklugun tadı mı cıkar yahu :)

    YanıtlaSil
  9. İlk oğlumda benzer saplantılar bende de vardı.Yok efendim saatinde yemek,buharda pişir,asla rondoda çekme,süzgeçten geçir,mutlaka günlük olacak,artan olduğunda çöpe dökmüşlüğüm çoktur ertesi gün vermek istemediğimden,yoğurdu kendin yap,sütü günlük olsun,meyve püresine,ballar,bademler,cevizler karıştır,dolaba somon balığı,kırmızı ,beyaz et,ayda bir ciğer istifle hergün dönüşümlü pişir,ayakta sallama,yürütece koyma vs vs vs...Manyakmışım yahu..
    Şimdi kobay olarak kullandığım ilk oğlanın ardından,ikizlerim oldu ve saldım gitti.
    Küçükler her bulduğunu,üstelik kendi başlarına yerlerken(2,5 yaşındalar),büyüğün hala her şeyini ben yapıyorum.
    Sapkınlığa hiiiiiç gerek yok..
    Sevgiler.

    YanıtlaSil
  10. o nasıl bir disiplin öyle? askere gittiklerinde hiç zorlanmazlar herhalde :)

    YanıtlaSil
  11. merhaba çok güldüm yorumlarına.hatunada şaşmamak elde değil hani.ben burdan okurken yoruldum o birde yapıyo ha..
    ilginçmiş:)

    YanıtlaSil
  12. yaruze aklını oynatmadığına şaştım canım:)

    moda çıkmazı evet kesinlikle her türk asker doğar derler ya:)

    sezobigo,ben de izlerken yoruldumve de bunaldım inan.

    YanıtlaSil
  13. bence doğrusu bu ama ben yapabildim mi hayırr,yani yedirme içirme kısmı tamam da günlük çorba-mayalanmış yoğurt vs,saati saatinde uyku-yemek olmadı hiç..ben istesem oğlum istemedi,hala da zor uyur 4,5 yaşında,pöff

    YanıtlaSil
  14. benimki 9 yaşında o da zor uyuyor üzülme architect:)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

yaz şekerim ,ellerin dert görmesin:)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gökkuşağı:)

Hani çok sevinir ya insan.sevinci ve şaşkınlığı bir arada olanlarından.hani hiç ummadığı anda ,en tahmin etmedği bir sürpriz çıkıverir ya karşısına.tebessümün alası mutluluğun tarif edilmez tadıyla keyifle ve şaşkınlıkla "bunu anlatmam lazım,bunu herkesin duyması lazım" naralarıyla sarılır ya insan klavye başına:) o gün bugün işte bana.iyi ki blog yazıyorum iyi ki bir dolu blogçu arkadaş edinmişim dediğim zamanların zirvesindeyim.işte şu hatun beni benden alan bulutların üstüne çıkaran.adı Ayşen. bir vakit önce şöyle bir yazı yazdı hatun.içim gitti ne yalan söyleyeyim.bir kaç dolandım market filan yok bulamadım:(sonrasında unuttum gitti tabi. ah be ayşen .ben unuttum ama sen unutmamışsın ya.bir kaç gün önce "sana ufak bir şey yollamak istiyorum adresini yazar mısın" dediğinde aklımın ucundan bile geçmemişti.hatta şaka mı yapıyor acaba diye de düşünmedim de değil hani. sonrasında olan biten aşağıda .bir insanın uzaktan da olsa sevilebileceğini dahası de...

Evlilikte Huzur:)

"Arkadaşları, yeni evli gence, bir çay sohbetinde: “Sen evleneli neredeyse bir sene oldu,  ama maşallah sizin evden çıt çıkmıyor, siz hiç tartışmaz mısınız?” diye sorarlar. “Hayır” diye cevaplar yeni evli genç ve ilave eder: “Akşam işten geldiğimde, kapı açılınca  hanıma şöyle bir bakarım. Eğer hanım, eteğinin ucunu belinde topladıysa bilirim ki hanımın  günü iyi geç ......memiş ve havası yerinde değil. Hiç ekmek, yemek sormadan usulca  mutfağa süzülür, aceleyle birkaç lokma atıştırır ve ortalıktan toz olurum. Olur ya bazen de  benim asabım bozuk olur. O zaman fesin püskülünü her zamankinin aksine soldan sarkıtırım.  O da bunu görür, asabi olduğumu anlar ve hiç sesini çıkarmaz, hemen yemeğimi, çayımı  hazır eder. Etrafımda pervane gibi döner. Bu nedenle biz hiç kavga etmeyiz.” Dinleyenlerden biri: “Peki birader, kapı açıldı, yenge eteğin ucunu belinde toplamış, sen de  fesin püskülünü soldan sarkıtmışsın. İki taraf da as...

ben diyorum ki...

12.12.12 uğurlu mu bereketli mi bilmem ona buna inanmam tek inandığım içimdeki enerji bok gibiysem allame olsa başıma çekemem bugün günlerden "hep aynı be bacım" sitare günlük telaşından bir yerlerini bile kaşıyamıyor gayrı ola ki çoluk çocuğa karışmamışsanız  darlanmadan kulak verin bana önce bi doyun hayata ha doyulmaz aslında  topraktır eni sonu gel gör ki insanız ya ,açız ya,yetmez ya hiçbir şey siz biraz yaşayın sıkıldım deme lüksünüz olur sonra geçin analık babalık rollerine caaaaart kabakağaat nasıl da ahkam keserim ama kzıım minnak kuşum hastaydı bronşiolit belası ne yattığımızı ne yediğimizi ne konuştuğumuzu bildik hayat zaten öğğğğ modunda gelirken bana karesini küpünü yaşadım desem yeridir şükür düzeldi  derken  besbeter oldu  en zor iş çocuğun hastalığıyla sınanmakmış ya sabır deyip duruyoruz karı koca sonumuz da hayrola er kişime bir tutkun bir düşman hallerim sürmekte pek tabi can çıkmayınca huy çıkmı...