danası ve daha küçük danası:))




Ayşe Ezgi

 

uykumu aldım doya doya ,şirin kızım ilk aylara göre pek üzmüyor artık.sensiz saadet neymiş,görmedim bilemem ki hesabı bebişime uzun uzun bakakalıyorum bazen.halbuki ilk yavrulayışım değil bu:)koca bi danam var,9 yaşındaki oğluşum.


 



Emin Gürhan-Ayşe Ezgi



ama sanki unutmuşum ya bir peri tozu,sihirli bir el o günlerin halis mulis sevimli yanlarının üzerinden çiziktiriverirmiş gibi.yok yok hani cahillik zamanları dedikleri iş bu belki.ilk tecrübe ,ilk hayat duruşu,laylay lomların içinde yükselen bir ıngaaaa:)

zordu oğlum,uyumaz,mızmız bir de alerjik astım üzerine.şükür geçti hepsi,kızımı çok istedim son 2 senedir kızım olsun kızım olsun tripleriyle yaşıyordum,sanki bir yanım eksik kalacak ,kanatlarım kırılacak ,hayata en geri kulvardan devam edecekmişim hissi geliyordu.tek çocukta kalma fikri sabitti uzun dönem,hani herkes sorar ya ikinci çocuk ne zaman,hadi yap artık ,olmaz böyle yazık değil mi çocuğa falan filan ,uzayıp giden sorgulamalar beni de yordu ama asıl korkumun tekrar bir oğlan doğurmak olacağını yeni yeni itiraf ediyorum:)çin takvimi dedikleri kıymeti kendinden menkul absürt bir düşünce akımıyla yola çıktım,ne büyük rehber edinmişim kendime meğer:)yüzde elli ihtimalle zaten kızım olacağı belliyken çin takviminin hesabıyla hedefimi tutturdum:)şaka bir yana Allaha şükürler olsun dualarımı geri çevirmedi,aslında Ayşe Ezgi doğunca ,o minik ellere ayaklara bakınca kız ya da oğlan oluşunun çok da önemli olmadığını anlayıverdim,sağlık diliyor insan sadece sağlık.parmakları beşer tane mi,dudağı yarık mı değil mi,kalbi ciğerleri her şeyi tastamam mı asıl onun derdine düşülüyor,şükür bin kere milyon kere şükür yaradanıma,darısı bebişi olmayanların başına...