Ana içeriğe atla

Ah şu 24 Kasımlar

her öğretmenler gününün ayrı bir burukluğu olur bende.çok isteyip olamadığım bir meslek bu.fakülte yıllarımda "ahh ahh ne diye bu bölümü kazandım sanki"diyerek dövündüğüm çok oldu bu yüzden.kişiliğime en bi oturan meslek budur diyebilirim rahatlıkla.
2 yıl tecrübe etmişliğim de var üstelik.Kırcılar Anadolu Tic.Meslek Lisesinde anılarla ,sevinçlerle ,gözyaşlarıyla dolu 1 yıl geçirmiştim,muhasebe öğretmenliği yaptığım yıl.aradan epey bi süre geçti mezun olanlardan üniversitelerini bitirenler bile olmuş.hani en ummadık zamanda görüverirsiniz ya maziden birilerini.çıkıveriyorlar karşıma bir heyecan bir duygusallık çık çıkabilirsen içinden .
bir sonraki yıl ilköğretimlerde bilişim öğretmenliği yapmıştım,birkaç okul gezince aynı sene içinde çok da derin bir bağ kuramıyor insan öğrencileriyle .çok özledim o günleri .tadı damağımda hüznü telaşında kaldı .azmin sonu nereye varır bilmem ama bitmeyen gayretler içinde hala amacıma ulaşmaya çalışıyorum.malum devletin öğretmen alım politikaları sürekli değişim halinde.fakülte son sınıftayken pedagojik formasyon almıştım,ücretini cepten vererek.o dönem bizim maliye bölümünden öğretmen alırlardı.tek ders sınavına kalınca gümledi,son atamaları kaçırdım .bir daha da şans yüzüme gülmedi.
yıllar geçti muhasebe memurluğuna atandım .belki yapacağım en son meslektir hayatta.ben konuşmaya da dinlemeye de bayılırım. yeni insanlar ,yeni yüzler,yeni hikayeler hep heyecanlandırır beni.oysa tüm bunların aksine durağan,tekrarı bol zulmü çok  işim  ve mesleğim.
dedim ya azmettim diye.sosyoloji okuyorum bu kez.açıköğretim de olsa amacıma hizmet edecek inşallah.şimdiden 2. sınıfa geçtim. kendimle gurur duyuyorum .basit gelebilir belki bazılarına ancak karnımda bebişimle 8. ayda vizelere girmek hiç ama hiç basit değildi.üstelik doğurana kadar kusan şanslı ?!hamilelerdendim.doğum yaptıktan 3 gün sonra finaller vardı:(sezeryen olmasam kesin onlara da girerdim .kızım 3 aylıkken hepsinden bütünlemlere girdim .yazın o boğucu buram buram ter ve nem kokan sıcağında miniminnacık kzım ve ben ders çalıştık ve başardık.işte bu yüzden  "amaaan açıköğretim mi okuyosun boşver ya  okul mu o "demeyin.bitirince ahh bir bitirince 24 kasımlar şenlik gibi gelecek bana .
İnşallahhhhh.
gözleri ışık saçan yüreği sevgi taşan ,eğitim delisi tüm öğretmenlerimiz,gününüz emeğiniz kutlu olsunnnnnn.
Etiketler:

Yorumlar

  1. Erkİpek23 Aralık 2010 16:09

    murat yayınlarını kullanırsanız işiniz çok kolaylaşır. başarılar :)

    YanıtlaSil
  2. Adsız7 Aralık 2011 23:30

    ben epey halı altına kaldırmıştım bu duyguyu ama sizin yazınızı okuyunca yine depreşti.canım otuzundan sonra okunup da öğretmen mi olnurmuş deyip çok vazgeçirdi eşim.ben de edebiyata taktım acaba yinemi heveslensem bak şimdi beni gaza getirdin

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

yaz şekerim ,ellerin dert görmesin:)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gökkuşağı:)

Hani çok sevinir ya insan.sevinci ve şaşkınlığı bir arada olanlarından.hani hiç ummadığı anda ,en tahmin etmedği bir sürpriz çıkıverir ya karşısına.tebessümün alası mutluluğun tarif edilmez tadıyla keyifle ve şaşkınlıkla "bunu anlatmam lazım,bunu herkesin duyması lazım" naralarıyla sarılır ya insan klavye başına:) o gün bugün işte bana.iyi ki blog yazıyorum iyi ki bir dolu blogçu arkadaş edinmişim dediğim zamanların zirvesindeyim.işte şu hatun beni benden alan bulutların üstüne çıkaran.adı Ayşen. bir vakit önce şöyle bir yazı yazdı hatun.içim gitti ne yalan söyleyeyim.bir kaç dolandım market filan yok bulamadım:(sonrasında unuttum gitti tabi. ah be ayşen .ben unuttum ama sen unutmamışsın ya.bir kaç gün önce "sana ufak bir şey yollamak istiyorum adresini yazar mısın" dediğinde aklımın ucundan bile geçmemişti.hatta şaka mı yapıyor acaba diye de düşünmedim de değil hani. sonrasında olan biten aşağıda .bir insanın uzaktan da olsa sevilebileceğini dahası de...
16 yorum
Devamı için >>>>

Evlilikte Huzur:)

"Arkadaşları, yeni evli gence, bir çay sohbetinde: “Sen evleneli neredeyse bir sene oldu,  ama maşallah sizin evden çıt çıkmıyor, siz hiç tartışmaz mısınız?” diye sorarlar. “Hayır” diye cevaplar yeni evli genç ve ilave eder: “Akşam işten geldiğimde, kapı açılınca  hanıma şöyle bir bakarım. Eğer hanım, eteğinin ucunu belinde topladıysa bilirim ki hanımın  günü iyi geç ......memiş ve havası yerinde değil. Hiç ekmek, yemek sormadan usulca  mutfağa süzülür, aceleyle birkaç lokma atıştırır ve ortalıktan toz olurum. Olur ya bazen de  benim asabım bozuk olur. O zaman fesin püskülünü her zamankinin aksine soldan sarkıtırım.  O da bunu görür, asabi olduğumu anlar ve hiç sesini çıkarmaz, hemen yemeğimi, çayımı  hazır eder. Etrafımda pervane gibi döner. Bu nedenle biz hiç kavga etmeyiz.” Dinleyenlerden biri: “Peki birader, kapı açıldı, yenge eteğin ucunu belinde toplamış, sen de  fesin püskülünü soldan sarkıtmışsın. İki taraf da as...
51 yorum
Devamı için >>>>

ben diyorum ki...

12.12.12 uğurlu mu bereketli mi bilmem ona buna inanmam tek inandığım içimdeki enerji bok gibiysem allame olsa başıma çekemem bugün günlerden "hep aynı be bacım" sitare günlük telaşından bir yerlerini bile kaşıyamıyor gayrı ola ki çoluk çocuğa karışmamışsanız  darlanmadan kulak verin bana önce bi doyun hayata ha doyulmaz aslında  topraktır eni sonu gel gör ki insanız ya ,açız ya,yetmez ya hiçbir şey siz biraz yaşayın sıkıldım deme lüksünüz olur sonra geçin analık babalık rollerine caaaaart kabakağaat nasıl da ahkam keserim ama kzıım minnak kuşum hastaydı bronşiolit belası ne yattığımızı ne yediğimizi ne konuştuğumuzu bildik hayat zaten öğğğğ modunda gelirken bana karesini küpünü yaşadım desem yeridir şükür düzeldi  derken  besbeter oldu  en zor iş çocuğun hastalığıyla sınanmakmış ya sabır deyip duruyoruz karı koca sonumuz da hayrola er kişime bir tutkun bir düşman hallerim sürmekte pek tabi can çıkmayınca huy çıkmı...
37 yorum
Devamı için >>>>