hislenme:(

kalbimin kırıklarını aldırmak istiyorum.öylece sessiz dupduru bir denize bakarken geçmişin acı veren yüzleşmelerini oltamla suya salmak istiyorum.biliyorum acılar büyütür insanı ,kalp yoran kafa yoran acılar.ben büyümek istemiyorum.ben aslında büyümek istemiyordum.


hani bir yol görür de koşmak istersin ya ışığına o yolu bulup sadece koşmaya verebilmek ruhumu.ayaklarımla son hızda atan kalbimle değil içimdeki küçük kızın coşkun ruhuyla koşmak diyorum.hiçbir şey içimi kanatlandırmıyor ne vakittir.sevdalı sözlere bile aldırışım yok artık.nicedir şiir okumuyorum.anlamını bilmediğim şarkıları kulağıma değmeden dinliyorum.


kaygılar duyardım bir zamanlar.çocuksu ürkek kaygılar.sanrılar biçimlemeler zannetmeler içinde giden basit hayatım.umut etmekten vazgeçtim nicedir.ne umut ettiysem kanatlarımı kırdılar.bir gönlüme söz geçiremedim deli fişek.gönlüm durulmadı örselense bile.hep kızgın bir duruşum hep sorgulayışlarım oldu.ama çokça yutkundum işte.


boş boş bakınırken yarı mavi göğe hala beynimin kıvıl kıvıl yandığı hissindeyim.boşluk hissi bu.bomboşluk.nedenlerim nerelerdeyim boşluğu.cevabını bilmek istemediğim aptalca sorgulayıp içimde bastırdıklarımla yaşamanın garip ikilemindeyim.kederliyim ama yaslı değilim.sevdalıyım ama aşık değilim.yorgunum ama bitik değilim.


kafamı kaldırdığım anda yok saydığım umudu yeniden yeşerten iki yüzün seyrindeyim.o iki yüzün sevdasıyla hayata "aman beeeee" diyecek güçlerin sahibiyim.şükür ki kendimden vazgeçemeyeceğimi inatla ve sükunla aşılayan çocuklarımın annesiyim.