12 Aralık 2012 Çarşamba

ben diyorum ki...





12.12.12
uğurlu mu bereketli mi bilmem
ona buna inanmam
tek inandığım içimdeki enerji
bok gibiysem
allame olsa başıma çekemem





bugün günlerden "hep aynı be bacım"
sitare günlük telaşından bir yerlerini bile kaşıyamıyor gayrı
ola ki çoluk çocuğa karışmamışsanız 
darlanmadan kulak verin bana
önce bi doyun hayata
ha doyulmaz aslında 
topraktır eni sonu
gel gör ki insanız ya ,açız ya,yetmez ya hiçbir şey
siz biraz yaşayın sıkıldım deme lüksünüz olur
sonra geçin analık babalık rollerine
caaaaart kabakağaat
nasıl da ahkam keserim ama


kzıım minnak kuşum hastaydı
bronşiolit belası
ne yattığımızı ne yediğimizi ne konuştuğumuzu bildik
hayat zaten öğğğğ modunda gelirken bana
karesini küpünü yaşadım desem yeridir
şükür düzeldi derken 
besbeter oldu 
en zor iş çocuğun hastalığıyla sınanmakmış
ya sabır deyip duruyoruz karı koca
sonumuz da hayrola



er kişime bir tutkun bir düşman hallerim sürmekte pek tabi
can çıkmayınca huy çıkmıyor 
sabah kalkıyorum aşık
akşam görüyorum 
"ay bi git başımdan azcık"
biçiminde 
tepkiler veriyorum
ve normal değilim biliyorum
bu satırları yazmadan önce
özledim yine
sesini duymak için aradım
tanımadı beni iyi mi
benim ben dedim
hayırdır hasta mısın dedi
off offff gel-gitli karısı olan
zavallı kocam...



bursa'dan çok sıkıldım
inanılmaz ama anlatılmaz yaşanır 
o derece
evet çabuk sıkılan bir tipim
uyuz muyuz da biriyim
yine de iyi sebepler sunabilirim
çok nemli ,çoook sıcak yazın bursa
dost ,ahbap,arkadaş yok yok bulamadım
komşu desen bir yaşlı teyzem var her akşam kapıda oturur
garibimin kendine hayrı yok
bir de başka yaşlı teyzem her aşure mevsiminde hiç unutmaz gelir kapıma
aşuresinden sunmaya



bursa diyorum büyük büsbüyük şehir
istanbuldan daha karışık desem vallahi yalan söylemiş olmam
72 milletin daniskası bu şehirde
sağlık desen en çok ta ondan bıktım ya
alerjik astım oldu oğlan buralarda
kız desen habire bronşit ,bronşiolit
er kişim de oldu romatoit artrit
sağlam bir ben varım sanmayın
migrenimi,fıtığımı bu şehrin lodosuna 
ve en çok stresine borçluyum galiba
velhasıl 
"gidelim buralardan artık dayanamıyorum"durumları.

bir ara ankara mı olsa dedim vazgeçtim
sonra eşimin memleketi sivas mı dedim
er kişim "geç o şıkkı "dedi vazcaydım
şimdilerde kayseri diyor içim
bundan da geçmezse gönlüm
bilmem akıl veren olur mu ki?
dur orası değil şurası diyen çıkar mı?
bak bu fikir süper deyip ayakta alkışlarlar mı:)))

oy oy oyyy 
yalan dünya
hem yalan hem sıkıcı dünya
derdin benimle midir 
yoksa tarzın bu mu dünya
hadi bana yine eyvallah...


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...