23 Nisan 2011 Cumartesi

cumartesi gel-gitleri 1

***işe dönmeliyim.bir yol bir çözüm arıyorum.kız 1 yaşına girince başlama kararı aldım.ya prozaca başlama yolundayım ya da işe:(


***deryalı günlerde tatlı tarifi verdi bi dangalak.hatun amerikan sosyetesinin yemek gurusuymuş.malzemelerde muz ve avokado vardı.hatun ne dese iyi."sevgili izleyicilerimiz evde muz yoksa avokado ile de bu tatlıyı yapabilirler"nası yani????????


***ciks bir restorana gitme gafletinde bulunduk dün akşam.sonuç tam bir fiyasko.masamızda karanfiller,ben kıza mama önlüğü giydirmiş yoğurt yedirme telaşında,oğlan benim yemeğim niye gelmedi yeter yaaaaa çığlıklarıyla.gözüm garsona takıldı,gülmemek için mimiklerini zorluyordu garibim:)


***aynı restoranda sessiz sedasız yemeğini yiyen bir aileye hayran kaldım.7-8 yaşlarında bir oğlan ve 1,5 yaşlarında ikiz oğulları vardı.şaka gibiydi.kendime daha bir acıdım.


***bana her şey yakışır programına katılmak için kaç beden küçülmeliyim.bu program başladığından beri bedenimden iğrentim arttı.


***blog arkadaşım ayserin yazısında diyet miyet muhabbetini görünce, aynı şehirde oturmanın avantajıyla gittiği diyetisyenden randevu aldım.meğer ne meşhur hatunmuş,1 hazirana gün verdiler,iyi mi.ee benim metabolizma o tarihe kadar ne yersen kardır mantalitesine giriyor çıkıyor şimdi ne yapayım bilmiyorum:)


***evde oturan kadının koca kişisine ne çok sardırdığını,gözünün üzerinde kaşın var bahanesini bile aratacak absürtlükte mevzular bulduğunu ve kavga için sürekli kaşındığını bir kez daha tecrübe etmiş olmanın onursuzluğu ve gurursuzluğu içerisindeyim.


***bloglar sayesinde tanıdığım bunca kafa dengi kadının nasıl olup ta bu kadar uzak iklimlerde yaşıyor olmalarına kafayı takmış durumdayım.


***eyy güzel istanbulum keşke göğsüne başımı yaslayabilseydim,beşiktaştan kız kulesine bakabilmeyi,istiklalin küçük parmakkapı sokağında salaş salaş gezebilmeyi,taksim atatürk kitaplığında boğaza nazır kitap okuyabilmeyi özleedimmmm:((



2008 yazı bir istanbul kaçamağı


14 yorum:

  1. iyiki amerikan sosyetesine mensup değiliz .yoksa muz ve avakado yemek zorunda kalırdık,ıyyk
    sıkılan kadın hakkaten kocasına sarıyor,hemfikirim senle. ama aynı işte çalıştığını düşün ve şükret haline.
    istanbulu gezemk konusunda şehir dışından gelenler bize fark atıyor emin ol

    YanıtlaSil
  2. Sevgi'ciğim, canımcığım...

    * sen bir de bizi restoranda gör...genelde yesene yavrum, dursana çocuum çığlıklarımın ardından "YETEEEERRRRRR" çığlığım ile son buluyor...burnumuzdan geliyor yani..

    * Aaa....sizin evde avokado bulunmaz mı? ne ayıp..ben bir kuru soğanı eksik etmem, bir avokadoyu :-)) deli mi bu insanlar yaa....hangi ülkede yaşıyorlar?? muz yoksa avokadoymuş...

    * İstanbul'dayım ama senin yazını okuyunca canım İstanbul çekti...yarın bir Üsküdar mı yapsak acaba?
    * Sana herşey yakışır bebişim...gülüşün yeter...

    * Koca taifesine sardırmak için evde olmaya gerek yok...çalışırken de çok rahar saldırabiliyorsun..hem onlara çemkirmeyeceğiz de kime çemkireceğiz??

    YanıtlaSil
  3. :)sen çok şekerliksin..bi tanesin..aslında bu yazının ardından çok güzel yorumlar yapılabilir ama ben bloglardaki kafa dengi insanların ayrı iklimlerde yaşama mevzuuna takıldım..çünkü tamda bunu geçirirken kafamdan seninde aynı şeyleri hissettiğini gördüm..mutluoldum sonrada üzüldüm...restoran meselesine gelince;biz direk gitmiyoruz:)koca kişisinin(tabirine hastayım:)dahiyane çözümü..yanlız değilsin...yanlız değilim...ve lakin çok uzağız işte...selam eder..öperim..

    YanıtlaSil
  4. beşlik simit gibi güldürdünüz gı beni.aynısın tıpkısı resimdeki halim pardon o resme 10 kilo daha ekleyiniz:))
    nevalcim;şükretmeliyim,şükretmeyi unutmamalıyım.yoksa bugünümü arayacağım.ve kesinlikle istda yaşarken ist u yaşayamıyor insan.gülük telaşelerden.o yaz sadece 3 günde istda ne kadar kule varsa gezmiştim:)

    gülçinim;zaten dünyadaki tek çatlak ananın ben olmadığım kanaatine sağolsun blogger sayesinde vardım.hepimiz çatlağız hepimiz anayız:)
    madem üsküdara gidicen delişi de ara da bi kahve neyim için salacakta,hımm ne dersin:)

    permaren;kız adın neydi senin.canım canımm.ahh ben sizler için varım sizler için yaşıyorum.nihat doğan bir ben iki:)
    amaan biz de gitmiyorduk.koncam kıyak yapayım dedi aklı sıra.neredeyse ağlayacaktım orta yerde:)koca kişisi tabirinin patenti bana ait değil.kimden çaldığım bir türlü çıkaramadım.öperimmm.

    YanıtlaSil
  5. Yine güldürdün beni harika bir gönderiydi!öptüm seni

    YanıtlaSil
  6. Ne zaman Ankara yolları taştan şarkısını söyleyip 4 çocuk iki kadın karanfilli bir masada püskürerek yemek yiyeceğiz merakındayım efendim:))

    YanıtlaSil
  7. * işe dönme şekerim boşver.....Prozac'a başla daha hayırlı bence...:)
    * aaa nası yani avakado yokmu sizin evde...bizim evin bir numaralı ihtiyacıdır..hava gibidir su gibidir...:)))))))
    * ben bizim restoran maceralarımızı anlatmıym..acırsınız halime valla...:P
    *valla bende bu jadar kafa dengi hatunun bu kadar uzak diyarlarda oluşuna takmış durumdayımm..
    * kocaya takmak için evde oturmaya gerek yok...görev yoğunluğundan aynı evde yaşadığın halde kocayla 2 gün görüşemesende takabiliyosun:)))
    * veee tabiiii Ah Güzel İstanbul'um...kıymetini bilemedim..bilemedim...:(((,

    YanıtlaSil
  8. *İşte olmak daha zor bence dayanamazsın hasretine:)
    *Hani biri zamanında ekmek yoksa pasta yesinle demiş ya hatunun ki o hesap olmuş.Aaa avokado nasıl olmaz bir evde cık cık cık:)
    *Biz 3 yaşına girmek üzereyiz daha yeni yeni gidebiliyoruz restorana o da en fazla yarım saat sonrası :)))
    *Bence de tüm kafa dengi hatunlar çoğunlukla İstanbuldalar geri kalanlar da ülkenin ve dünyanın belirli yerlerine serpilmiş durumdalar:))
    *Koca kısmını hiiiç sorma evde de dışarıda da olsan fark etmez bence:)
    Ayrıcaaa çok güler yüzlü çok hoşsun maşallah sana canım:)

    YanıtlaSil
  9. Resimlerin çok hoş özellikle de gülüşün.
    Aman ne işi ekonomik olarak gerekmiyorsa salla çalışma bir süre daha. Al bi pasiflora şarapçılar gibi içe içe gez. Prozac olmasın ama.

    YanıtlaSil
  10. o ciks restorandaki 3 çocuklu sessiz sakin aile var yaa, sakın onlar uzaylı olmasın... hiç normal bi durum değil bu.

    avokado... hımm... evet.. bizde her daim bulunur. muz da neymiş :))))

    ben evde oturduğum için mi bu kadar eşime takmış durumdayım aceppa?

    YanıtlaSil
  11. sinem;ankara yolları dar daarr bana bakma benim dah 1 yılım vaarr:)

    dilek;sen de mi istlusun yoksa.aynıymışız tüm cümlelerde:)

    aylin;dayanamma biliyorum,içim acıyor aslında:(teşekkür ederim resmimle ilgili söylediklerine.

    ebru;pasiflora da çok pis uyutuyor be gardaş:)

    gülcan;ben de inanamadım hayretler içinde baktım zaten kadına:)

    YanıtlaSil
  12. mutlu haftalar canım..blogumun adresini değiştirdim eğer uğramak istersen seve seve beklerim :)

    YanıtlaSil
  13. sitoşum, işe başlamaktansa prozacı tercih etmelisin şekerim, prozacı alıp mutlu, mesut, etrafa gülücükler dağıtan, rahat bi kadın olmak varken, ne gerek var kat kat strese girmeye, hem iştah keser kilo verirsin bak :))bir taşla iki kuş:)) diyetisyene de gerek kalmaz, randevuyu iptal et gitsin :)

    evde duracak zamanım ve sataşacak bir koca kişisi -henüz- olmadığı için ben bu dediklerine katılamıyorum, hatta aaahhh ahhh olsa da... diye başlayan bir cümle kurmaya teşebbüs ederken buluyorum kendimi... cümleyi kurmadan gideyim şekerim, kafama tavalar uçuşacak yoksa :))

    YanıtlaSil
  14. çok doğru tespitler, halime tercüman olmuşsun.
    eşime fena sarmaktayım , onun adına üzülüyorum bir yandan.
    İşe başlamak ve oğlumu bırakmamak, değneğin iki ucu..
    Kilolarrr, yaktı beniii, ağzına kadar dolu dolaptan giyebildiğim bir kaç kıyafet.Yeni hiç bir şey almak istemiyorum üstüme üstelik.
    Ankarada Ankarayı özlemekteyim.
    Avakado yoksa da mangoyla yapınız lütfenn :))

    YanıtlaSil

yaz şekerim ,ellerin dert görmesin:)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...